آرزودارم بگيرد آفتي زيباييت را 

 تا كه همچون من بگيري ماتم تنهاييت را

آرزو دارم ببينم در عذاب بي وفايي

اشك غم در چشم همچون آهوي صحراييت را

بشكند قلبت الهي اي كه قلبم را شكستي

اي خدا سامان نگيرد عهد و پيماني كه بستي

خنده بر اشكم زدي با خود پسندي

آرزو دارم تو هم هرگز نخندي

سادگي كردم اگر دل بر تو بستم

تو که همه چیزمو ازم گرفتی

خیلی دلم تنگه برات

خيلي دلم تنگه ولي نبودنت حقيقته

هميشه دوست داشتم ابر باشم.چون ابر انقدر شهامت داره که هر وقت دلش ميگيره جلوي همه گريه کنه

داستان غم انگیز زندگی این نیست که انسانها فنا می شوندبلكه این است که آنان از دوست داشتن باز می مانند

بااین همه رنگهای تماشایی در جهان، شرم آور است که همه چیز را سیاه و سفید ببینیم
 
 
نمیتوانیم فقط برای خودمان زندگی کنیم؛ هزاران رشته ما را به همنوعانمان پیوند میدهدبه یاری همین رشته های حساس است که اعمال ما منتقل میشود و به صورت واکنش به ما باز می گردد

ساغرم گردیده لبریز از شراب دیگری
سر زده از مشرق دل آفتاب دیگری
تشنه ی مرگی دگر هستیم ای زاهد بنه
بر گلوی اشتیاق ماطناب دیگری
از خط دفتر مراکیفیتی حاصل نشد
خرج مستی میکنم هر شب کتاب دیگری
از حجاب تن گریزانم چو بوی گل ولی
بیم ان داارم شود این هم حجاب دیگری
تا زبند زلف او قصد رهایی میکنم
میدهد بر زلف مشکین پیچ وتاب دیگری

اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري مي افتي برميگرده با عجله مياد به سمتت، بدون براش عزيزي

اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري مي خندي برميگرده نگات ميكنه، بدون براش قشنگي

اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري گريه ميكني باهات اشك ميريزه، بدون دوستت داره

اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري با يكي ديگه حرف ميزني تركت ميكنه، بدون عاشقته